Mi-am uitat acasă cheile eternităţii,
Şi nu pot sa-mi vărs nervii direct din butoi,
Pentru că iar am pierdut marele premiu
De a purta profetic moartea în ochi.
Mi-am uitat pe masă şperaclul conştiinţei curate,
M-am îmbatat cu osmiul rămas,
Apoteotic şi inconştient de zeroul barat,
Uitat în sertar sau mai rău, reciclat de mult.
Mi-am uitat în cuier cocteilul molotov,
Destinat incendierii bibliotecii memoriei colective,
Rămânând unicul desfăcător de gordian,
Soldat necunoscut în groapa comună a ignoranţei.
0 comentarii:
Trimiteţi un comentariu